Przejdź do głównej zawartości

O książce - "Poradnik dla smoków. Żywienie i wychowanie ludzi"

A Dragon's Guide to the Care and Feeding of Humans

Autor: Laurence Yep, Joanne Ryder
Wydawnictwo: Iuvi
gatunek: literatura dziecięca
Ilość stron: 208
rok wydania: 2016













Podstawą w obchodzeniu się z ludzkimi istotami, które w dziewięćdziesięciu procentach są małpami, jest silna łapa. A nie ma silniejszej łapy od mojej.


Lubię książki dla dzieci. Przeważnie mogę w nich znaleźć wiele elementów fantastycznych, które nie są straszne, ale i tak rozbudzają niesamowicie wyobraźnię.

"Poradnik dla smoków. Żywienie i wychowanie ludzi" był krótką, ale ciekawą lekturą. Smoczyca - panna Drake - była bardziej ludzka niż smocza, a Winnie dziewczynką, którą można polubić natychmiast.

Plusem książki, poza historią, są rysunki. Czarno-białe, przepiękne, które zachwycają i sprawiają, iż każdą stronę czyta się jeszcze przyjemniej.

Historia... Tytuł sugeruje, iż ludzie są pupilami smoków. Jednak w treści możemy zauważyć, iż każde z tych gatunków ma swoją tezę na ten temat. Smoczyca, która przeżyła o wiele więcej lat niż Winnie, na pewno może przekazać więcej wiedzy małej dziewczynce niż Winnie. Jednak tak naprawdę, fabuła idealnie pokazuje, iż wszyscy możemy się od siebie uczyć, czasem młodszy wiekiem może nauczyć starszego, jak i na pewno dużo możemy nauczyć się od starszych od siebie. Każdy z nas ma ogromną wartość, niezależnie od tego, skąd pochodzi i jak żył. Za tą lekcję warto przeczytać "Poradnik dla smoków."

Każdy rozdział zaczyna się od lekcji na temat wychowania pupili. Jak w prawdziwym poradniku. Lekcje te, choć skierowane dla smoków, możemy odnieść i do ludzi oraz ich pupili. Bowiem, czy radę:

Zawsze upewnij się, że twój pupil wie, kto tu rządzi.

nie można odnieść do naszych pupili? Bo u mnie na przykład, czasem ciężko stwierdzić, czy rządzę ja czy mój psiak... ;)

Książka ta jest też o wyborach, które dokonujemy w życiu. O tym, jakie trudne mogą być oraz jak wielki wpływ mogą mieć. Każda decyzja, którą musimy podjąć, może mieć ogromny wpływ na naszą przyszłość. Czasem nie zdajemy sobie z tego sprawy. A czasem zrobimy coś nieświadomie, ale i tak podnosimy wówczas wysoką cenę.

Ale najważniejsza w powieści jest przyjaźń, miłość. Winnie oraz panna Drake straciły ważne dla nich osoby. Książka w pewny sposób pokazuje jak niektórzy poradzą sobie ze stratą. Lecz ważniejsze jest, iż książka pokazuje, jak ważna w życiu jest mocna więź z kimś. Potrzebujemy choćby jednego przyjaciela. Kogoś, na kogo możemy liczyć. Kogoś, komu możemy zaufać. Kogoś, kogo możemy kochać.

Ogromnie spodobało mi się, iż historię poznajemy z punktu widzenia smoka. Główną bohaterką jest smoczyca, panna Drake. Ona opisuje wydarzenia. Winnie poznajemy taką, jaką widzi ją panna Drake. I choć na początku Winnie nie przypadła do gusty smoczycy, to i tak jej opis sprawił, iż dziewczynkę polubiło się od razu.

Smoczyca ta nie jest wielkim, strasznym potworem. Raczej jest to stworzenie, które myśli, podejmuje decyzje, ma cechy charakteru, którą ją określają. Jest stworzeniem, która możemy (jeśli chcemy) polubić.

Książeczka ta jest przyjemną lekturą, która wciąga od pierwszych stron. Uczy, bawi, sprawia, iż świat jest piękniejszy, w pewien sposób staje się magiczny. Wszystko jest w nim możliwe. Ale równocześnie pokazuje jak ważna jest odpowiedzialność, jak trudne są niektóre decyzje oraz jak bardzo potrzebujemy kogoś, komu możemy zaufać, kogoś, z kim się zaprzyjaźnimy.

Polecam, nie tylko dzieciom, choć im przede wszystkim. :)

Moja ocena: 7/10



***
Krótki poradnik dla smoków w punktach:
1. Jeśli cenisz swój spokój i zdrowie psychiczne, nie spiesz się i wybierz mądrze swojego pupila.
2. By wyszkolić swojego pupila, potrzebujesz trzech rzeczy: cierpliwości, cierpliwości i jeszcze raz cierpliwości!
3. Zawsze upewnij się, że twój pupil wie, kto tu rządzi.
4. Rozpieszczanie siebie jest rzeczą słuszną i dobrą, jednak unikaj rozpieszczania swojego oswojonego i nie dawaj mu zbyt wielu smakołyków.
5. Zachęć swojego pupila do rozwijania talentów, inaczej oswojony będzie się nudził i zanudzi też ciebie.
6. Bądź stanowczy dla swojego pupila i wyjaśnij mu, jakie zachowania są niedopuszczalne. Dzięki temu zarówno ty, jak i twój oswojony będziecie szczęśliwi.
7. Polowanie jest dobrym ćwiczeniem dla ciebie, jak i twojego oswojonego.
8. Może ty wiesz najlepiej, ale czasem to twój oswojony może mieć rację.
9. Są sprytne zwierzątka i są bezinteresowne, ale o wiele bardziej ceń pupila, który jest zarówno sprytny, jak i bezinteresowny.
10. Oswojony, który cię rozpoznaje i przychodzi, kiedy go wołasz, jest nie tylko drogocenny, ale i ukochany.
11. Oswojony o żywym usposobieniu łatwo się denerwuje w dużych, a nawet małych zbiorowiskach. Uważne oko i szybka łapa ochronią twojego pupila przed zgubieniem się.
12. Naucz swojego oswojonego, jak ma się zachowywać na spotkaniu z obcymi i ich pupilami. Żadnych walk i gryzienia, proszę!
13. Są zadania, które możesz wykonywać wspólnie ze swoim oswojonym - jednak niektóre rzeczy musisz robić sam.
14. Oczekuj od swojego oswojonego, że dokona nieoczekiwanego.
15. Czy oswojony wart jest zachodu? Oczywiście! Kiedy przywiążesz się do swojego pupila, będzie cię kochać mimo twoich wad - a jeśli będziesz miał szczęście, z czasem nawet właśnie za nie.



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Umil sobie wakacyjny czas na 5 sposobów.

Pomyślałam sobie, że może stworzę post, w którym przedstawię kilka moich sposobów na umilenie sobie czasu wakacyjnego. Nie będzie w tym wpisie niż odkrywczego. Większość sposób na pewno znacie. Aczkolwiek myślę, że będzie to miła odskocznia od moich opinii na temat książek. :)

1. Przy pikniku!
Przeważnie pikniki robię na kocu, jednak odkąd odkrywam pieniek wokół kamieni, to tak sobie przesiaduję z znajomymi. Pieniek służy za stolik, na stoliku zaś dajemy wszystko, co ze sobą przynieśliśmy: jakieś napoje, kanapki (np. z pasztetem Profi, który był ostatnio na promocji :D), czy inne smakołyki (czyt. słodycze).

Moje miejsce jest ciche i spokojne, więc czasem nawet sama się tam wybieram, by się wyciszyć, pomyśleć, zapomnieć o czasie i obowiązkach.

Taka chwila wytchnienia jest potrzebna każdemu z nas, więc ją polecam na sam początek. :)






2. Z książką. :)
Nie mogło zabraknąć książki.

Czy to w domu, czy na dworze, czy w podróży, na wycieczce - zawsze warto mieć ze sobą książkę, by móc przeczytać…

O książce - "Ogarnij swój dzień"

Autor: Karina Sęp
Wydawnictwo: Oficynka
gatunek: poradniki
Ilość stron: 198
rok wydania: 2016



Marzenia, ich spełnianie i życie w sposób, jaki sobie wymyśliłam kiedyś i wciąż wymyślam, modyfikuję i realizuję, dodaje mi skrzydeł i powoduje, że ciągle mi się chce.
Następny poradnik, który wpadł w moje ręce. I o którym mogę napisać kilka słów.

Lubię poradniki. Te dobre, te gorsze i te złe. Z prawie każdego można coś znaleźć dla siebie, a jeśli jakiś poradnik jest zły, to można dodać na jego temat opinię w cyklu "tego nie kupujcie! To jest złe".

"Ogarnij swój dzień" jest poradnikiem, który ma za zadanie pomóc w zaplanowaniu dni. W książce znajdziemy pewną rzecz, tekturkę, która może służyć za zakładkę. Tekturka ta zwana jest mapą planów - mapą działań. Na jednej jest stronie jest 9 kwadracików, w których są poszczególne grupy np. na środku jest "Moi bliscy, mój dom, mój dzień, moje życie" albo u góry po lewej stronie: "porządek, przestrzeń, przeźroczystoś…

O książce - "Zew krwi"

The Call of the Wild

Autor: Jack London
Wydawnictwo: Zielona Sowa
gatunek: Literatura dziecięca
Ilość stron: 91
rok wydania: 2004

Musi zwyciężyć lub być zwyciężonym, a litość jest tylko dowodem słabości. Litość nie istniała w czasach pierwotnych. Uważano ją za strach, a strach prowadził do śmierci. Zabić lub być zabitym, pożreć lub być pożartym- to było prawo.
Myślałam, że będzie to opowieść lekka, podobna do "Był sobie pies" czy "Mój przyjaciel Hachiko". Lecz się pomyliłam. "Zew krwi" choć niewielka, jest ciężka i to nawet nie pod względem czytania (lekko się ją czyta), lecz bardziej pod względem myślenia, bo ta książka wymaga przemyślenia.

Głównym bohaterem jest pies o imieniu Buck. Do pewnego momentu wiezie on szczęśliwe życie w Dolinie Santa Clara. Zaś po traumatycznym porwaniu jego los jest o wiele cięższy.

Jack London zrobił świetne wprowadzenie do faktycznej historii. Opowieść o życiu Bucka przed Alaską jest naprawdę ciekawa i przyjemna. Tą część cz…